Is delegatie van regelgeving over de hoogte van het tarief mogelijk?

Het zou praktisch kunnen zijn als niet de gemeenteraad in de verordening, maar het college van burgemeester en wethouders in nadere regels de tarieven kan vaststellen. Dan kan snel en relatief eenvoudig worden ingespeeld op zich wijzigende omstandigheden. Dat zou mogelijk zijn als de gemeenteraad de bevoegdheid tot het vaststellen van het tarief aan het college van burgemeester en wethouders zou delegeren. Zoals hiervoor al in de paragraaf over delegatie is besproken, is delegatie alleen mogelijk als de wet daartoe de mogelijkheid biedt. Op grond van artikel 147, eerste lid, en artikel 156, eerste lid, Gemeentewet is het in beginsel mogelijk deze wetgevende (of regelgevende) bevoegdheid door de gemeenteraad aan het college te delegeren. De vraag is echter of zo’n overdracht van verordenende bevoegdheid niet de bedoeling van de wetgever doorkruist. Die heeft immers bepaald dat de gemeenteraad (en niet het college) de verordening dient vast te stellen.

De Centrale Raad van Beroep heeft in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning in een vergelijkbare situatie een oordeel daarover gegeven.

CRvB 17 mei 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1803.

In deze uitspraak oordeelde de Centrale Raad van Beroep, zeer kort gezegd, dat de essentialia van het voorzieningenpakket in de verordening (maatschappelijke ondersteuning) moeten worden vastgelegd. De vaststelling van de tarieven behoort tot deze essentialia. De Centrale Raad van Beroep oordeelde hiertoe op grond van de parlementaire geschiedenis van de Wet maatschappelijke ondersteuning. Die leidde tot een uitzondering op de regel dat ingevolge artikel 147, eerste lid, en artikel 156, eerste lid, Gemeentewet in beginsel delegatie van wetgevende bevoegdheid door de gemeenteraad aan het college mogelijk is.

In de rechtspraak op het gebied van de Jeugdwet is, onder verwijzing naar deze uitspraak van de Centrale Raad van Beroep, geoordeeld dat de differentiatie van tarieven eveneens behoort tot de essentialia van de verordening. De tarieven kunnen dus niet via delegatie door het college worden vastgesteld.

Rb. Overijssel 27 september 2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:3634; zie ook Rb. Noord-Nederland 27 december 2017, ECLI:NL:RBNNE:2017:5055.

Veel verder gaat andere rechtspraak,

Rb. Midden-Nederland 14 december 2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:6726.

waarin is geoordeeld dat de voorwaarden waaronder een persoon, aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die tot het sociale netwerk behoort, tot de essentialia van de verordening behoren. Deze rechtspraak gaat aanzienlijk verder, omdat het daarin onmogelijk lijkt om ten aanzien van de voorwaarden de bevoegdheid nadere regels te stellen geheel uitgesloten is. De jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep gaat over de essentialia van de verordening. Dat houdt in dat er ook niet-essentiële onderdelen zijn die wel zouden kunnen worden overgelaten aan regelgeving door het college. Een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep op dit punt ontbreekt nog.