ECLI:NL:RBOVE:2021:849

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Zittingsplaats Almelo

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 20/2386

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , te [woonplaats] , eiser,

wettelijk vertegenwoordigd door zijn vader, [naam],

en

het college van burgemeester en wethouders van Almelo, verweerder,

gemachtigde: N.J. Boers.

Procesverloop

Bij besluit van 31 januari 2020 (het primaire besluit), verzonden op 4 februari 2020, heeft verweerder eisers indicatie op grond van de Jeugdwet verlengd tot en met 22 juli 2020.

Bij besluit van 16 oktober 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Namens eiser heeft zijn vader tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 februari 2021.

Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn vader.

Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde en door A. Slot.

Overwegingen

1. Eiser ontving vanwege zijn zorgbehoefte een voorziening voor ondersteuning bij zelfstandig leven (niveau 2) in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb). Het gaat om een pgb op basis van het informele tarief. De laatste indicatie gold vanaf februari 2017 voor een periode van drie jaren. Bij het primaire besluit heeft verweerder die indicatie verlengd tot en met 22 juli 2020. Het primaire besluit is verzonden op 4 februari 2020. Door eiser is pas op 27 juli 2020 bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. Volgens verweerder is dit te laat en is de termijnoverschrijding niet verschoonbaar. Dit heeft geleid tot het bestreden besluit.

2. Op grond van artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift zes weken.

Artikel 6:11 van de Awb bepaalt dat ten aanzien van een na afloop van de termijn ingediend bezwaarschrift niet-ontvankelijkverklaring op grond daarvan achterwege blijft indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest.

3. Vaststaat dat het bezwaarschrift is ingediend na de bezwaartermijn van zes weken na de bekendmaking van het primaire besluit. De vraag is dan alleen nog of eiser redelijkerwijs niet kan worden verweten dat hij te laat bezwaar heeft gemaakt. Namens eiser is in dat verband aangevoerd dat te laat bezwaar is gemaakt omdat verweerder de tariefwijziging van het pgb niet duidelijk en niet correct heeft gecommuniceerd. Door deze tariefwijzing stokten de pgb-betalingen per 6 juli 2020. Na onderzoek werd pas rond 23 juli 2020 duidelijk dat het stoppen van de betalingen te maken had met het feit dat het budget was uitgeput. Hierna is gelijk bezwaar gemaakt.

4. De rechtbank vindt dat de termijnoverschrijding niet verschoonbaar is, als bedoeld in artikel 6:11 van de Awb. De rechtbank is het wel met eiser eens dat het besluit gebracht is als een (administratieve) verlenging, waarbij niet expliciet met hem is gecommuniceerd dat het informele tarief en daarmee de hoogte van het pgb is gewijzigd. Ook heeft verweerder in de verlengingsbrief geschreven dat de indicatie is verlengd tot en met 22 juli 2020 en dat eiser tot deze datum niets hoeft te doen. Deze zin wekt de indruk dat de indicatie ongewijzigd is voortgezet. Maar de rechtbank kan er ook niet omheen dat in het verlengingsbesluit de tarieven (zowel per maand als per week) staan vermeld die voor de periode tot en met 22 juli 2020 gelden. Eiser had dus wel degelijk de mogelijkheid om deze bedragen te controleren en vergelijken met de eerdere tarieven en zodoende te signaleren dat er iets veranderd was. De rechtbank vindt dat dat ook van hem had mogen worden verwacht.

5. Verweerder heeft eisers bezwaar dan ook terecht niet-ontvankelijk verklaard wegens overschrijding van de bezwaartermijn.

6. Overigens, ook wanneer verweerder het bezwaar van eiser wel inhoudelijk zou hebben behandeld, had dat hoogst waarschijnlijk niet tot een andere uitkomst geleid. De in het primaire besluit gehanteerde tarieven zijn namelijk ontleend aan de Verordening jeugdhulp gemeente Almelo 2019 en het Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Almelo 2019. De tarieven zijn gewijzigd ten opzichte van de voorziening die per februari 2017 is verleend. Met die wijziging in de gemeentelijke regelgeving bestond er voor verweerder niet langer een basis voor het toepassen van de eerdere, hogere tarieven.

7. Het beroep is daarom ongegrond.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. W.R.H. Lutjes, rechter, in aanwezigheid van

mr. M.D. Moeke, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op

De uitspraak wordt openbaar gemaakt op de eerstvolgende donderdag na deze datum.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op: