Afbakening met andere wetten

Het college is niet verplicht om een voorziening op grond van de Jeugdwet te treffen indien:

er met betrekking tot de problematiek een recht bestaat op zorg op grond van de Wlz, de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen (Bjj) of de Zorgverzekeringswet (Zvw).
Dit betekent dus dat de Jeugdwet niet geldt als aan de Wlz, Bjj of Zvw rechten kunnen worden ontleend. Hier is echter een uitzondering op gemaakt in het tweede lid van artikel 1.2. Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de problematiek van de jeugdige zonder dat precies duidelijk is welke oorzaak nu de hoofdoorzaak is en of de jeugdige nu rechten kan ontlenen aan de Jeugdwet, de Wlz of de Zvw, is het college gehouden om een voorziening te treffen op grond van de Jeugdwet. Hiervoor is gekozen om te voorkomen dat de jeugdige in dit geval niet weet waar hij kan aankloppen voor de nodige zorg/jeugdhulp;

er naar het oordeel van het college met betrekking tot de problematiek een aanspraak bestaat op grond van een andere wettelijke bepaling. Het is in dat geval wel aan het college om aan te tonen dat de jeugdige of zijn ouders in die specifieke situatie geen aanspraak maken op jeugdhulp. De bewijslast ligt dus bij het college. Hier is echter één uitzondering op gemaakt, namelijk als er aanspraak bestaat op een maatwerkvoorziening inhoudende begeleiding op grond van de Wmo 2015. In dat geval is het college gehouden de voorziening op grond van de Jeugdwet te treffen. Deze uitzondering is opgenomen om onduidelijkheid te voorkomen over welke wet nu voorliggend is, aangezien de Wmo 2015 een soortgelijke bepaling kent;

het college gegronde redenen heeft om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor zorg op grond van de Wlz en de jeugdige of zijn wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit daartoe. Een opmerkelijk verschil met de Wmo 2015, welke wet een soortgelijke bepaling kent, is dat de bepaling in de Jeugdwet imperatief is, terwijl het in de Wmo 2015 een ‘kan-bepaling’ betreft. Verder valt op dat de situatie waarin er reeds een Wlz-indicatie is hier niet expliciet wordt genoemd, in tegenstelling tot de vergelijkbare bepaling in de Wmo 2015. Het is echter evident dat een dergelijke situatie eveneens onder de reikwijdte van deze uitzonderingsbepaling valt.