Op 24 september ging de VNG Commissie Jeugd akkoord met het voorstel om landelijke werkafspraken te maken over het woonplaatsbeginsel. Hoe gaan gemeenten het woonplaatsbeginsel toepassen bij verhuizing van een gezagsdrager of een kind onder voogdij? Met het voorstel om landelijke werkafspraken te maken ging de subcommissie akkoord.Het gaat om afspraken over de geldigheid van een beschikking bij verhuizing, de continuïteit van de hulpverlening en de administratieve handelingen bij verhuizing.
De landelijke afspraken zijn:
Als de woonplaats wijzigt blijft de beslissing of beschikking vanuit de ‘oude’ gemeente geldig, voor de duur waarvoor de beslissing is afgegeven, met een maximum van één jaar. De ‘nieuwe’ gemeente hoeft geen nieuwe beslissing af te geven, de ‘nieuwe’ gemeente respecteert de beslissing die de ‘oude’ gemeente heeft genomen over toegewezen hulp.
Alleen als de betrokken gezagsdrager dat wenst wordt de oude behandeling stopgezet. In dat geval is in de ‘nieuwe’ gemeente opnieuw toegang nodig via het wijkteam of één van de wettelijke verwijzers in de Jeugdwet.
De gezagsdrager bepaalt zelf of de hulp bij de bestaande hulpverlener wordt gecontinueerd, of dat een nieuwe hulpverlener wordt gezocht. Vanwege de continuïteit kan betrokken gezagsdrager bij dezelfde hulpverlener willen blijven. Maar als de afstand na verhuizing te groot is geworden, kan de gezagsdrager ook kiezen voor een nieuwe hulpverlener, dichterbij de nieuwe woonplaats. Deze keuze is aan de betrokkene zelf.
De ‘nieuwe’ gemeente is verantwoordelijk voor de administratieve afhandeling, én de betaling, op het moment dat de verhuizing van de gezagsdrager definitief is geworden. De ‘oude’ en ‘nieuwe’ gemeente kúnnen onderling afspraken maken over de betaling en afhandeling, maar dat doet niets af aan de verantwoordelijkheidsverdeling.
Nieuwe VNG-commissie Jeugd direct aan de bak (VNG, 4 oktober 2014)
