Gemeenten willen bezuinigen en minder organisatorische lasten, verantwoording en liefst zo min mogelijk betalen. Terwijl maatwerk de veel hogere kosten van de grote aanbieders zou kunnen voorkomen. Grote aanbieders hebben wachtlijsten, werken geregeld uitval van personeel en cliënten. De kleine partijen moeten het hebben van persoonlijke betrokkenheid en op de client afgestemde programma's. Jongeren hebben persoonlijke aandacht en maatwerk nodig en er moet feitelijk altijd ook systemisch gewerkt worden. Dat vergroot de effectiviteit en motivatie van de betrokkenen om ook aan zichzelf en het gezin te werken. Pak je dit direct bij de voorkant aan, is de uitwas en noodzaak van lange dure en complexe trajecten vaak overbodig. Dat zou pas geld besparen. Naast de betere en (onverwachte) controles, waarbij gekeken wordt of casussen waarvoor wel gedeclareerd wordt ook echt actief in begeleiding zijn. Daar zit de eerste grote besparende winst voor gemeenten. Maar omdat de grote partijen de gemeenten flink ontlasten qua werk en verantwoording, blijven ze liever vrienden en laten de gemeenten heel veel vraagstukken al jaren zo voortslepen. Gelukkig zijn er goede aanbieders maar het is wel een hulpverlenersjungle, dus voor de client moeilijk om zelf zo een pareltje te vinden.