In het huidig politieke landschap zou het kind wel eens nog wat langer "het kind van de rekening" kunnen blijven. Met onderstaand verhaal ("herstel de houdingszorg als preventiekanon") zaten we in 2018 bij Staatsecretaris Blokhuis (CU) aan tafel. Herkenning en erkenning konden niet voorkomen, dat teruggrijpen op verlaten kennis en kunde sneuvelde in de ambtenarenlagen, c.q. laden. Die gaan kijken, wat er al is en komen dan op de politiek juist naar de Gemeente geduwde verantwoordelijkheid om preventie "te bevorderen", waar een wildgroei aan goed bedoelde initiatieven om bijvoorbeeld "meer te bewegen" kennelijk als voldoende werden beschouwd. In 2019 werd het brisante rapport van het VerweyJonkerInstituut ( turfden heel precies, dat er 1,3 miljoen 0-25 jarigen al met een of meer chronische diagnosen bekend zijn) na Kamervragen door de Jonge (VWS , CDA) en van Engelshoven (OCW, D66) ook afgedaan met "er zijn zulke leuke initiatieven in het veld die voor onze jeugd zorgen". Ook de toegang tot de Jeugdzorg, waar het VWI naar op zoek ging, zou op orde zijn dan weldra komen. Het is lang geleden , dat de nog verzuilde politiek bij ons, ieder op hun manier, de brede kennis, die er uit de enorme kennisontwikkeling rond het gezond en sterk laten opgroeien van kinderen was opgekomen in (vooral Duitstalig) Europa lieten doorkomen in het inrichten van Onderwijs en Zorg. Vrijwel alle ouders waren min of meer opgeleid om als preventiewerkers de gezondheid van hun kinderen mee te helpen vormen. Na duizend jaar min of meer veronachtzamen van de kennis, die de Grieken en de Romeinen opbouwden om de jeugd gestructureerd naar een gezonde en sterk lichaam op te voeden, kwam pas met het boek "Orthopaedie, ofwel de kunst om bij kinderen alle lichamelijke problemen te voorkomen dan wel bij te sturen met alle middelen, die de vaders en de moeders en ieder die meehelpt kinderen opvoeden ten dienste staan" ( Parijs 1741) en later met de opkomsten van de gymnastiekvormen weer structuur terug. Verpaupering in steden en oorlogen maakten kinderen de meest ernstig getroffen deel van de bevolking. Er was geen land in Europa waar de Gezondheidsleer (Hygiëneleer) zo diep tot in de haarvaten van de maatschappij, bijvoorbeeld in "arbeidersbuurten", was doorgedrongen en geïmplementeerd was, dan Nederland. Vooral met dank aan de enorme daadkracht in Onderwijs en Zorg vanuit religieuze "zuilen". Met name de Huishoudscholen en de Ambachtsscholen waren het doorgeefluik van hoogstaande medische, opvoedkundige en technische kennis, die het kind met behoorlijke zekerheid naar een duurzame gezondheid en inzetbaarheid in de volwassenheid brachten. Het verenigingsleven, gymnastiek verenigingen, jeugdbewegingen, het leger en het vooral bezig moeten en willen zijn met de handen deden de rest en zorgden zo voor "preventief onderhoud". De "babyboomers" zijn het levende bewijs, dat als je maar bij alcohol, tabak, drugs, vet eten en onnodige stress wegblijft, je een mooie oude dag kunt hebben. Een volk wat zijn preventiekracht in de kinderopvoeding wegdoet, voor de TV ging zitten, en nu met de onderbuik gaat stemmen, dat de schuld "bij anderen" ligt, in een tijd dat de welvaartsziekten nu al het jongste kind aandoen, moet op een heleboel manieren "op de blaren zitten". Ook zo benieuwd wat er in de formatie rond onze (toekomstige) kinderen wordt afgesproken?? Of tijd voor , wat de arts en neurowetenschapper Dr. Maria Montessori, asylzoeker in Nederland, al eens opperde: een Partij voor de Kinderen?