Veroordeling na seksueel misbruik minderjarige familieleden en verspreiding kindermisbruikmateriaal

De rechtbank Den Haag heeft een 38-jarige verdachte uit Bodegraven veroordeeld voor het seksueel misbruiken van zijn broertje, nichtje en het broertje van zijn partner die respectievelijk 6, 11 en 9 jaar jonger zijn dan de verdachte.

De slachtoffers waren ten tijde van het misbruik vier tot zestien jaar oud waren. Dat gebeurde in een periode tussen 1999 en 2012, toen de verdachte deels minderjarig en deels meerderjarig was. De verdachte wordt ook veroordeeld voor het oprichten van drie online chatgroepen waarin werd gesproken over het seksueel misbruiken van kinderen, het bezitten en verspreiden van een grote hoeveelheid kinderporno (kindermisbruikmateriaal) en het bezitten van dierenporno. Hij krijgt een celstraf van 6 jaar en 6 maanden en tbs met dwangverpleging opgelegd.

Chatgroepen en kinderporno

De verdachte heeft drie online chatgroepen opgericht waarin werd gesproken over het delen van kinderporno en het seksueel misbruiken van kinderen. De rechtbank merkt deze chatgroepen aan als criminele organisaties. De verdachte riep anderen actief op om materiaal met elkaar te delen en moedigde leden aan om nieuwe personen toe te voegen. In twee groepen is ook daadwerkelijk kinderporno gedeeld.

Ook wordt verdachte veroordeeld voor het bezitten en verspreiden van een grote hoeveelheid kinderporno en een hoeveelheid dierenporno. De verdachte heeft tot op de dag van zijn aanhouding nog actief naar kinderporno gezocht. Hij heeft met zijn handelen actief en faciliterend bijgedragen aan de vraag naar kindermisbruikmateriaal en daarmee aan de instandhouding van dat misbruik en die uitbuiting van vaak jonge kinderen.

Seksueel misbruik

Uit het onderzoek in de chats van verdachte kwamen aanwijzingen naar voren voor seksueel misbruik in de familiekring.

De rechtbank vindt bewezen dat de verdachte ontucht heeft gepleegd met zijn broertje, een nichtje en het broertje van zijn partner. Dat misbruik vond tussen 1999 en 2012 plaats. Het seksueel misbruik van de drie slachtoffers gebeurde thuis of op vakantie, plekken waar de slachtoffers zich veilig en vertrouwd moeten voelen. Het misbruik bestond onder andere uit het betasten van de lichamen van de slachtoffers, waaronder hun geslachtsdeel. Bij twee van hen bestond het uit het bevredigen van zichzelf of de ander Bij een slachtoffer bestond het ook uit het pijpen en zich laten pijpen. Het misbruik van met name zijn jongere broertje vond niet eenmalig plaats, maar strekte zich uit over een langere periode gedurende meerdere jaren.

Van anaal seksueel binnendringen wordt de verdachte vrijgesproken. In een aantal chats heeft hij het daarover, maar hij heeft dat bij de politie en ter zitting ontkend. Uit de chats blijkt van tegenstrijdige verklaringen op die punten, van duidelijk gefantaseerde opmerkingen en ook van grootspraak, wat op punten ook blijkt uit de verklaring van een van de slachtoffers. Nu die verklaringen aan het bewuste slachtoffer zijn voorgehouden en de basis zijn voor diens verklaring, moet ook met die verklaring behoedzaam worden omgesprongen. Voor dat seksueel binnendringen is al met al onvoldoende bewijs.

De verdachte heeft meegewerkt aan onderzoek aan zijn telefoon en een bijna volledig bekennende verklaring afgelegd. Hij heeft echter ook ernstig misbruik gemaakt van het vertrouwen dat binnen een familie als vanzelfsprekend mag worden beschouwd en in het bijzonder dat een jong kind moet kunnen hebben in een zes jaar oudere broer, oordeelt de rechtbank. Door zijn handelen heeft de verdachte hen een onbezorgde jeugd ontnomen en hun recht op een normale en gezonde seksuele ontwikkeling ernstig belemmerd. De rechtbank acht aannemelijk dat met name degene die het langst misbruikt is nog psychisch nadeel van het misbruik za ondervinden. De rechtbank rekent dit alles de verdachte ernstig aan.

Beslissing

Een psychiater en psycholoog hebben verdachte onderzocht. Zij concluderen dat hij lijdt aan een pedofiele stoornis die zich in zijn jeugd heeft ontwikkeld toen hij is misbruikt door een familielid. De verdachte is daardoor onvoldoende in staat geweest andere gedragskeuzes te maken, hoewel hij zich bewust was dat hij kinderen niet seksueel mag misbruiken. De deskundigen adviseren de feiten in verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen en vinden een behandeling in een klinische setting nodig. De rechtbank legt verdachte een gevangenisstraf op van zes jaar en zes maanden.

Ook legt de rechtbank tbs met dwangverpleging op. Eerdere behandelpogingen hebben de nieuwe feiten niet voorkomen en een deel van de zedenfeiten werd begaan na een eerder feit uit 2004. Nu behandeling in een kliniek noodzakelijk is om de kans op recidive te verminderen en een voorwaardelijk kader juridisch niet mogelijk is omdat de gevangenisstraf hoger dan vijf jaar is, legt de rechtbank tbs met dwangverpleging op. Daarnaast moet de verdachte zijn broer en de broer van zijn partner een schadevergoeding betalen van respectievelijk 10.000 en 4.000 euro.