Het falen in Vlaardingen was een belangrijke wake-up call voor overheid en jeugdzorg

Vandaag begint de rechtszaak tegen de pleegouders van het tienjarige Vlaardingse meisje dat jarenlang werd mishandeld. Twee jaar lang konden de structurele mishandelingen doorgaan, omdat jeugdzorg, ondanks meerdere waarschuwingen, niet ingreep. De vraag hoe dit kon gebeuren hield Nederland vorig jaar in zijn greep. ‘Dit laat niet zozeer zien dat het systeem faalt, maar dat de personen die het uitvoeren dit niet juist hebben gedaan’, stelt Mariëlle Bruning. ‘Mild uitgedrukt.’

Voor zowel de overheid als jeugdzorgorganisaties was het falen van de zorg rond het Vlaardingse meisje een wake-up call. Het ministerie van Veiligheid en Justitie werkt inmiddels aan een nieuwe wet die extra toezicht moet bieden op kinderen met een voogdijmaatregel. Daarnaast moet de werkdruk binnen de jeugdzorg omlaag, de rechtsbescherming worden versterkt en de samenwerking tussen betrokken partijen verbeteren. Ook jeugdzorgorganisaties hebben hun beleid aangescherpt. Zo willen ze meer één-op-één gesprekken, sneller aangifte kunnen doen en vaker vertrouwenspersonen inschakelen.

‘Deze verbeteringen zijn cruciaal. Zo kan een goed beeld gekregen worden van het kind. Een vertrouwenspersoon draagt eraan bij dat een kind ook in moeilijke tijden zijn stem kan laten horen’, zegt Bruning. ‘Er lijkt veel in beweging te zijn gezet en dat is een belangrijke stap vooruit, maar het gaat in de eerste plaats om een kritische professionele houding van de hulpverleners. Ze moeten continu alert zijn en een nietpluisgevoel bespreken om tunnelvisie te voorkomen.’