- Op 1 januari 2026 telde Nederland 2,5 duizend mensen van honderd jaar of ouder. - De kans om honderd te worden is sterk gestegen sinds geboortejaar 1812, vooral voor vrouwen. - Vooral voor mensen geboren in het zuidwesten en noorden van het land is de kans om honderd te worden relatief groot.
Begin 2026 woonden er 2 551 mensen van honderd jaar of ouder in Nederland, van wie 82 procent vrouwen. Het aantal honderdplussers is de laatste vijf jaar vrij stabiel. In de afgelopen eeuw is de kans om honderd te worden wel sterk gegroeid. Daarbij zijn er ook regionale verschillen. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) naar honderdplussers vanaf 1812.
Er zijn 1 104 mensen die begin dit jaar 100 jaar waren, 666 van 101 jaar en 372 van 102 jaar. Ruim 400 mensen zijn 103 jaar of ouder.
De onderzoekers bekeken de kans om honderd te worden voor elk geboortejaar. Van de mensen die tussen 1812 en 1850 in Nederland geboren werden, zijn er van elke honderdduizend gemiddeld 13 honderd jaar of ouder geworden. Daarna liep dat op tot ruim 300 voor de geboortejaren aan het eind van de 19e eeuw. Van de mensen die in de periode 1920- 1923 geboren zijn, werden ruim 700 mensen per honderdduizend een eeuw oud.
Vrouwen hebben een veel grotere kans om honderd te worden dan mannen. Die kans is ook sterker gestegen: van 16 per honderdduizend vrouwen in de geboortejaren 1812 tot 1850, tot 1 200 voor de vrouwen die na 1919 geboren zijn. Bij mannen steeg de kans om honderd te worden van 10 per honderdduizend naar 270. Het verschil tussen mannen en vrouwen is dus veel groter geworden.
Vrouwen hebben een hogere levensverwachting dan mannen. Het verschil in levensverwachting werd vooral tussen 1950 en 1970 groter. Dat hangt samen met roken, destijds vooral iets wat mannen deden.
Het aantal mensen dat honderd wordt verschilt per gebied waar ze geboren zijn. Dat loopt uiteen van minder dan 180 per honderdduizend mensen die tussen 1812 en 1923 geboren zijn in Zuid-Limburg, tot meer dan 270 in Zeeland, enkele regio’s in Noordoost-Nederland en in en rond Rotterdam, Den Haag en Haarlem. Deze verschillen kunnen te maken hebben met verschillen in leefomstandigheden en woonomgeving tijdens de kinderjaren, en in erfelijke factoren.
De regionale verschillen zijn anders als wordt gekeken naar het aantal honderdjarigen in de regio waar ze nu wonen of waar ze overleden. Dan zijn er naar verhouding veel honderdplussers in Utrecht, het Gooi en de Vechtstreek en op de Veluwe. Gebieden waar niet alleen relatief veel honderdplussers wonen of zijn overleden, maar ook zijn geboren, zijn vooral te vinden langs de Noord-Hollandse kust en in en rond Den Haag.
Later in het leven spelen mogelijk andere regionale verschillen in leefomstandigheden en woonomgeving een rol bij de kans om heel oud te worden. Die omstandigheden kunnen bovendien in de loop der tijd veranderen. Mogelijke verklaringen voor verschillen op latere leeftijd zijn sociale verbondenheid, gezondere leefstijl en voeding, regelmatige lichaamsbeweging en mentale gezondheid.
Verschillen tussen regio’s kunnen ook versterkt worden door verhuizingen. Veel honderdplussers wonen niet meer in hun geboorteregio. In de loop van de jaren zijn gezondere en meer welvarende mensen waarschijnlijk vaker verhuisd naar bijvoorbeeld economisch sterkere regio’s, wat hun sociale positie en gezondheid mogelijk ten goede kwam.
